تکنیک توصیف در تربیت فرزندان

تکنیک توصیف در تربیت فرزندان

اگر از دست غر زدن ها و تذکرهای تکراری خود کلافه شده اید، این تکه از پازل راهکارهای تربیتی می تواند به شما کمک کند.

وقتی کسی مسئله ای را برای ما به صورت شفاف بیان می کند، تمرکز بیشتری داریم تا زمانی که به ما میگویند چه اشتباهی مرتکب شده ایم.

میهمان به خانه ما آمده است، علی و آدرین در اتاق بازی میکنند. دعوا بر سر اسباب بازی است. هر چند دقیقه یک بار یکی از پسرها از اتاق بیرون آمده و از دیگری شکایت میکند. کار من هم کاملا مشخص است… با استفاده از کلماتِ تایید مثل: عجب، که اینطور و ….احساسشان را تایید میکنم و میگویم: با شناختی که از شما دو تا دارم، میدونم یه راه حلی براش پیدا میکنید و وقتی کار بالا میگیرد، به اتاق رفته و مانع دخالت بقیه بزرگترها شده، میگویم دو تا پسر رو می بینم که یکی میزبانه و یکی میهمان، یکی نمی خواد اسباب بازیش رو به اون یکی بده. شاید لازمه دلیلش رو بدونیم. اون یکی هم دقیقا همون اسباب بازی را میخواد ….بذار ببینم چیکار میشه کرد ….( با نشان دادن عقربه ساعت ) پسرا پنج دقیقه وقت دارین عقلاتونو روی هم بذارین و یه راه حل برای این مسئله پیدا کنین که هر دو تاتون و راضی کنه، میدونم از پسش بر میاین و از اتاق بیرون می آیم. به همین سادگی دعوا میخوابد آنها تصمیم میگیرند چند دقیقه ای نوبتی بازی کنند و بعد هم به بازی های دو نفره میپردازند و اصلا موضوع اسباب بازی را فراموش میکنند.

توصیف کردن و شرح آنچه می بینیم کمک می کند ما بر آنچه لازم است اتفاق بیفتد تمرکز کنیم و نه بر آنچه اتفاق افتاده است. فرق بسیاری است بین «تو لیوانو شکستی» و «لیوان شکسته». ما با شنیدن «تو» ناخودآگاه حالت تدافعی به خود می گیریم: «من نشکستم، اون شکست یا « به خدا حواسم نبود….». اما با توصیف ماجرا، تمرکز را از روی مقصر برداشته و به صورت واضح، مسئله را روشن میکنیم و نشان میدهیم که به دنبال راه حلیم. هدف ما، ایجاد جوی عاطفی است که بتوانیم با احترام، فرزندمان را به همکاری تشویق کنیم. به دنبال مقصر نبودن، تا حد زیادی ما را به این هدف نزدیک می کند.

 

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.