سلام. راستش رو بخواید، یکی از سخت‌ترین لحظات برای والدین، اون لحظه‌ایه که دختر کوچولوی ۵ یا ۶ ساله‌مون میاد جلوی آینه و میگه: “مامان، پاهای من زشته؟” آدم یخ میزنه. با خودمون میگیم: “هنوز مدرسه نرفته، این حرفا رو از کجا یاد گرفته؟”

توی پادکست جدید انجمن روانشناسی آمریکا (APA)، دکتر “شارلوت مارکی” که کتاب معروف “فراتر از مثبت‌نگری بدن” رو نوشته، دست گذاشته روی همین نگرانیِ مادرانه. حرفاش اصلاً شبیه نصیحت‌های زرد اینستاگرامی نیست؛ یه نقشه راهه برای اینکه دخترامون رو تو این دنیای پر از فیلتر، قوی بار بیاریم.

۱. سن طلایی رو از دست ندیم (خیلی زودتر از بلوغ!)

ما فکر می‌کنیم نگرانی درباره قیافه مالِ دوران دبیرستانه. اما دکتر مارکی یه آمار عجیب میده: شروع شکل‌گیری تصویر بدنی از ۳ سالگیه! بچه‌ها از پیش‌دبستانی پیام‌ها رو جذب می‌کنن. پس نباید صبر کنیم تا نوجوان بشن و مشکل پیش بیاد. ما باید قبل از اینکه دنیا بهشون بگه “تو کافی نیستی”، ما بهشون یاد بدیم که “بدن تو، ابزار قدرتمندِ توئه، نه دکورِ ویترین”.

۲. چرا نباید بگیم “عاشق بدنت باش”؟ (تله‌ی مثبت‌نگری)

این روزا همه جا پر شده از شعار “عاشق بدنت باش” (Body Positivity). اما بیاید روراست باشیم؛ مگه میشه همیشه عاشق بدن بود؟ دکتر مارکی میگه وقتی به دخترمون فشار میاریم که “باید عاشق خودت باشی”، در واقع یه بار روانی جدید روی دوشش میذاریم. اگر یه روز حالش با قیافه‌ش بد باشه، فکر می‌کنه شکست خورده. راهکار جایگزین چیه؟ “بی‌طرفی نسبت به بدن”. یعنی به دخترمون یاد بدیم: لازم نیست عاشق پاهات باشی، ولی باید ممنونشون باشی که تو رو می‌برن پارک تا بدویم. بیاید تمرکز رو از “خوشگلی” برداریم و بذاریم روی “کارایی”.

۳. ما مادرا؛ اولین و مهم‌ترین آینه

این قسمت شاید یکم سخت باشه، ولی واقعیت محضه. دکتر مارکی میگه: “دخترها به حرف ما گوش نمیدن، به رفتار ما نگاه می‌کنن.” اگر ما هزار بار به دخترمون بگیم “تو زیبایی”، ولی خودمون جلوی آینه شکممون رو بگیریم و آخ و اوخ کنیم، یا مدام بگیم “اینو نمی‌خورم چاق میشم”، پیام اصلی مخابره شده. دختر ما یاد می‌گیره که “ارزش زن به لاغریشه”. بهترین کمکی که می‌تونیم به دخترمون بکنیم، اینه که با بدنِ خودمون مهربون‌تر باشیم. حتی اگر تظاهر کنیم! بذارید ببینه که مامانش با لذت غذا می‌خوره و نگرانِ قضاوت بقیه نیست.

۴. “رژیم” کلمه‌ی ممنوعه

یه نکته‌ی کاربردی و ساده: توی خونه واژه‌ی “رژیم” رو حذف کنیم. به جاش از “تغذیه سالم” یا “سوختِ بدن” استفاده کنیم. وقتی می‌خوایم چیپس نخوریم، نگیم “این چاق کننده‌ست”. بگیم “این انرژی لازم برای بازی رو بهمون نمیده، بیا گردو بخوریم که باهوش‌تر بشیم”. این تغییر کلمات، سیم‌کشی مغز بچه رو نسبت به غذا عوض می‌کنه.

حرف آخر: ما نمی‌تونیم جلوی اینستاگرام و تبلیغات رو بگیریم، اما می‌تونیم صدای خودمون رو توی ذهن دخترمون بلندتر کنیم. همین که کنارش باشیم و بهش یاد بدیم “تو ارزشمندی، فارغ از اینکه سایز لباست چنده”، بزرگترین سپر دفاعی رو براش ساختیم.

• منبع: انجمن روانشناسی آمریکا
• منتشر شده در سری مقالات آگاهی پلاس از سایت سلام آگاهی