بررسیهای علمی نشان میدهند که علاقه به برقراری رابطه عاطفی با جنس مخالف از دوران نوجوانی و با آغاز بلوغ در افراد شکل میگیرد. این ارتباطات، امری طبیعی و بخشی از رشد اجتماعی و هیجانی انسان به شمار میآیند؛ به شرطی که شکل ناسالم به خود نگیرند.
طبق پژوهشی که در سایت pew research انجام شده، از 35 درصد نوجوان 13 تا 17 ساله حاضر در تحقیقات که تجربه رابطه عاشقانه یا دوستی با جنس مخالف را داشتهاند، 14 درصد رابطهشان را جدی و 5 درصد رابطه را غیرجدی توصیف کردهاند. از طرفی بیشتر از 60 درصد نوجوانان تا سن 17 سالگی بههیچوجه تجربه رابطه عاطفی نداشتهاند.
بنابراین والدین باید با نظارت مسئولانه و آگاهانه و بررسی رفتارهای نوجوان (بدون کنترلگری) به نوجوان کمک کنند که این مسیر را به سلامت طی کند. با ما همراه باشید تا درباره رابطه دختر و پسر نوجوان اطلاعات کاملی کسب کنید.
سرفصلهای این مطلب
Toggleرابطه دختر و پسر نوجوان از نظر روانشناسی درست است؟
دوره نوجوانی معمولا از سن 12 سالگی شروع میشود و تا 18 سالگی ادامه دارد. هرچند در برخی منابع، 10 سالگی را شروع نوجوانی عنوان کردهاند و تا 21 سالگی را در دسته نوجوانی قرار میدهند. دوره نوجوان با بلوغ جسمی همراه است که تغییرات هورمونی و در نتیجه، تغییرات شدید هیجانی و روانی در پی دارد.
یکی از عواقب این تغییرات، تمایل به برقراری ارتباط با جنس مخالف است که امری طبیعی محسوب میشود و در واقع، بخشی از فرآیند رشد اجتماعی و شناخت احساسات به شمار میآید. اگر فرد با جنس مخالف ارتباط برقرار نکند، در آینده و در زندگی مشترک خود دچار مشکل میشود، اما نکته مهم اینجاست که رابطه دختر و پسر نوجوان چگونه باید باشد.درک این تفاوتها و هدایت صحیح فرزند، نیازمند تسلط والدین بر اصول مدرن فرزند پروری نوجوان است.
اگر بخواهیم رابطه دختر و پسر نوجوان از نظر روانشناسی را بررسی کنیم، باید بگوییم که خودِ رابطه اصل موضوع نیست، بلکه نوع و کیفیت رابطه مهم است. از آنجاکه نوجوان در این سن هنوز به مرحله شناخت کامل هیجانی و عاطفی نرسیده، در اغلب مواقع نمیتواند تصمیمات صحیح بگیرد و ممکن است در تلههایی مانند وابستگی ناسالم، افت تحصیلی، فشار روانی، رابطه جنسی ناسالم و غیره گرفتار شود. در عوض، اگر نوجوان زیر نظر والدین و با حمایت آنها بتواند ارتباطی سالم با همسالان جنس مخالف خود داشته باشد، مهارتهای ارتباطی و اجتماعیاش رشد پیدا میکنند.برای اینکه این روابط به سلامت طی شود، نوجوان باید از قبل مهارت نه گفتن در نوجوانان را آموخته باشد تا در برابر خواستههای نامناسب مقاومت کند.
- نتیجه: رابطه دختر و پسر نوجوان، اگر آگاهانه، محدود و در چهارچوب درست و زیر نظر والدین باشد، قابلقبول است و به رشد فردی کمک میکند.
معایب رابطه دختر و پسر نوجوان
همانطور که گفتیم، داشتن رابطه ی نوجوان با جنس مخالف، در صورتی که مهارتهای لازم برای مدیریت احساسات را نیاموخته باشد و چیزی در مورد رابطه سالم و تعیین مرزها نداند، به او آسیب میزند.
به گزارش سایت گاردین، طبق نظرسنجی انجامشده توسط شرکت Savanta به نمایندگی از Youth Endowment Fund (YEF) از هر پنج نوجوان در انگلستان و ولز، دو نفر ادعا کردهاند که که در روابط نزدیک عاطفی خود، سوءرفتار عاطفی یا جسمی، از جمله کنترل، فشار یا خشونت را تجربه کردهاند. از طرفی یک نفر از هر 10 نفر گفته که برای داشتن رابطه جنسی تحت فشار قرار گرفته است.
برخی از این افراد از مخالفکردن میترسیدهاند، برخی توانایی لازم برای ترک رابطه را نداشتهاند و برخی دیگر هم تهدید شدهاند. این رویدادها خطرات قابلتوجهی برای نوجوان در پی دارد. بهطور کلی، اگر رابطه دختر و پسر نوجوان آگاهانه و کنترلشده نباشد، مشکلات زیر را به همراه خواهد داشت:
- افزایش وابستگی عاطفی به دلیل ناتوانی در مدیریت هیجانها
- آسیبپذیری روانی بالا در صورت قطع رابطه
این آسیبپذیری در موارد شدید میتواند منجر به بروز علائم افسردگی در نوجوانان شود که نیازمند مداخله جدی است. - کاهش تمرکز بر تحصیل و افت تحصیلی
- شکلگیری الگوهای ناسالم ارتباطی به دلیل نبود تجربه و بلوغ کافی
- فشار روانی برای انجام رفتارهایی فراتر از آمادگی سنی
- افت عزتنفس در صورت طرد شدن یا مقایسه عاطفی
- افزایش اضطراب، استرس و نوسانات خلقی
- درگیری ذهنی مداوم که مانع رشد هویت مستقل میشود
- احتمال پنهانکاری و تضعیف رابطه نوجوان با خانواده
- ناتوانی در تشخیص مرز بین علاقه سالم و وابستگی ناسالم
نحوه برخورد با نوجوانی که دوست جنس مخالف دارد
تا اینجا در مورد ماهیت ارتباط نوجوانان با جنس مخالف و مزایا و معایب آن صحبت کردیم. حال ببینیم که اگر متوجه شدیم نوجوان ما با جنس مخالف در ارتباط است، چه واکنشی باید نشان دهیم. برخورد والدین، نقش تعیینکنندهای در سلامت روان نوجوان و مسیر رشد او در آینده دارد. نکات زیر درباره نحوه برخورد با نوجوانانی که دوست جنس مخالف دارند، به شما کمک میکند تا واکنش مناسبی نشان دهید:
1_ گفتوگوی آرام و بدون قضاوت
اگر میخواهید محیطی فراهم شود که نوجوانتان بدون ترس از تنبیه، تحقیر یا سرزنش، خودش به سراغ شما بیاید و صادقانه صحبت کند، باید آرام باشید و بههیچوجه او را قضاوت نکنید. والدین باید شنوندگان خوبی باشند و بهجای اینکه بلافاصله شروع به نصیحت کنند، خوب به حرفهای فرزندشان گوش بدهند.
- مثلا: بهجای اینکه بگویید «این کارها در سن تو اصلا درست نیست» یا «خجالت نمیکشی این کارها را انجام میدهی؟»، میتوانید بگویید: «میفهمم که این موضوع برات مهمه دو دوست دارم که حرفهات رو بدون قضاوت بشنوم».
2_ پذیرش احساسات، نه لزوما تایید رفتار
گاهی والدین از اینکه احساسات فرزند خود را بپذیرند، سرباز میزنند، چون تصور میکنند که با این کار رفتار او را تایید میکنند. داشتن احساسات به جنس مخالف در دوران نوجوانی، به دلیل بلوغ و تغییرات هورمونی، امری کاملا طبیعی است. بنابراین اگر نوجوانتان با جنس مخالف ارتباط دارد، احساساتش را بپذیرید و درک کنید و او را با خود همدل و همراه کنید. بدین ترتیب در ادامه، نوجوان به شما اعتماد میکند و میتوانید در شرایط لازم، راهنماییاش کنید. این کار لزوما به معنای تایید رفتار نوجوان نیست.
- مثلا: میتوانید بگویید «اینکه بهش علاقهمند شدی، طبیعیه، اما بعضی کارها بهخاطر شرایط سنی هنوز برات مناسب نیست».
3_ آموزش مرزهای سالم عاطفی
متاسفانه اغلب نوجوانان هیچ مرزی برای روابط سالم عاطفی نمیشناسند و به همین دلیل ممکن است در دامهای مختلفی گرفتار شوند. آموزش مرزها به آنها کمک میکند که از کنترلگری، وابستگی شدید یا سوءاستفاده دور بمانند.
- مثلا: به نوجوان توضیح دهید که «کسی که دوستت داره، ازت نمیتواند درس، خانواده، دوستها یا علایقت رو کنار بذاری».
4_ تقویت عزتنفس و هویت فردی
هرچه نوجوان شما بیشتر احساس ارزشمندی کند، کمتر درگیر رابطه زودهنگام یا وابستگی افراطی به جنس مخالف میشود. بنابراین شما باید تلاش کنید که نوجوان، هویت فردی خود را کشف کند و آن را با آغوش باز بپذیرد؛ البته این کار به معنای اجبار نوجوان به انجام امور مختلف هنری، ورزشی و غیره و شرکت در کلاسهای مختلف نیست. شما میتوانید با تشویق نوجوان و دلگرمی دادن به او کمک کنید تا علایق خود را بشناسد.
- مثلا: ببینید که نوجوان به چه ورزش، هنر یا مهارتی علاقهمند است یا در آن استعداد دارد و در همان زمینه تشویقش کنید.
5_ نظارت غیرمستقیم و آگاهانه
در برخورد با نوجوانی که دوست دختر یا دوست پسر دارد، همانقدر که بهطور غیرمستقیم بر کارهای نوجوان نظارت میکنید، از کنترلگری نیز دور بمانید. نوجوان باید بداند که نه تحت فشار و زیر ذرهبین است و نه این آزادی مطلق را دارد که هر کاری دلش خواست انجام دهد. شما باید قوانین خانه و ارزشهای خانوادگی را برای نوجوان مشخص کنید و از او بخواهید که در همین چهارچوبها رفتار کند.
- مثلا: دوستانش را بشناسید و بدانید که با چه کسانی در ارتباط است؛ اما بهطور مستقیم گوشیاش را کنترل نکنید یا با حالت بازجویی با نوجوان حرف نزنید.
6_ آموزش مسائل جنسی
اگر مسائل جنسی را بهموقع آغاز کنید، وقتی فرزندتان به سن نوجوانی رسید و درگیر یک رابطه عاطفی شد، نسبت به حق و حقوقش آگاه است و در تلههای مختلفی مثل سوءاستفاده جنسی یا فشار روانی برای داشتن رابطه گرفتار نمیشود. شما باید تفاوت بین علاقه و ارتباط سالم و رفتارهای پرخطر را به او آموزش دهید تا مرزهای بدنی، اهمیت رضایت در رابطه، احترام متقابل و حفظ حریم شخصی را بشناسد.
- مثلا: بهجای اینکه نوجوان را با تهدید یا ترساندن منع کنید، به او بگویید «اینکه به یک نفر علاقهمند شدی، طبیعیه، اما هیچکس حق نداره به بدنت فشار بیاره و کاری رو که تو دلت نمیخواد یا نسبت بهش حس خوبی نداری، انجام بده».
7_ الگوسازی رفتاری توسط والدین
فرزندان همیشه قبل از هر چیز، از والدین خود میآموزند. بنابراین شما باید الگوهای رفتاری مناسبی برای داشتن یک رابطه عاطفی باشید. آموزش نحوه حل اختلاف، احترام در گفتوگو، مدیریت خشم، مدیریت احساسات و غیره باید از خانواده و از مشاهده رفتار والدین آغاز شود.
8_ کمک گرفتن از مشاور در صورت نیاز
در نهایت، اگر متوجه تغییرات رفتاری منفی در نوجوانتان شدهاید یا فکر میکنید حال روحی مساعدی ندارد، بهتر است از یک رواشناس متخصص کمک بگیزید. مراجعه به روانشناس برای مراقبت از نوجوان است و نشانه ضعف نیست.اگر در این دوران روابط شما با فرزندتان تیره شده و او به تندی پاسخ میدهد، مطالعه راهکارهای رفتار با نوجوان پرخاشگر برای بهبود فضای خانه ضروری است.
مثلا: وقتی نوجوان دچار افت تحصیلی شدید و ناگهانی، انزوا، اضطراب یا بیخوابی میشود، مشاور میتواند به او کمک کند.
چطور کاری کنیم نوجوان کمتر به سمت ارتباط با جنس مخالف تمایل پیدا کند؟
همانطور که پیشتر گفتیم، گرایش نوجوانان به ارتباط با جنس مخالف، به خودی خود، امری طبیعی است و بخشی از رشد هیجانی و اجتماعی او محسوب میشود، اما اینکه شدت گرایش چقدر است و نوجوان دست به چه کارهایی میزند، تا حد زیادی تحتتاثیر محیط خانواده و میزان آگاهی نوجوان قرار دارد. شما میتوانید با پر کردن خلاهای عاطفی نوجوان باعث شوید که درگیر روابط زودهنگام و افراطی نشود و بیشتر وقت خود را بر روی رشد فردی و اجتماعی متمرکز کند.
بهطور کلی اگر میخواهید نوجوان شما کمتر به سراغ روابط عاطفی و رمانتیک برود، بهتر است کارهای زیر را انجام دهید:
- تقویت رابطه عاطفی امن با خانواده تا نوجوان، نیاز کمتری به جبران عاطفی در بیرون از خانه احساس کند
- افزایش عزتنفس و احساس ارزشمندی فردی از طریق توجه به توانمندیها و موفقیتها
- پررنگکردن اهداف شخصی، تحصیلی و علایق فردی برای کاهش تمرکز ذهنی بر روابط عاطفی
- آموزش مهارتهای مدیریت هیجان و شناخت احساسات بهجای سرکوب آنها
- ایجاد برنامههای منظم ورزشی، هنری یا اجتماعی سالم برای پر کردن اوقات فراغت
- الگوسازی روابط محترمانه و متعادل در محیط خانواده
- پرهیز از ممنوعیت و کنترل افراطی که کنجکاوی و گرایش پنهانی به رابطه را افزایش میدهد
- آموزش واقعبینانه درباره پیامدهای روابط زودهنگام، بدون ترساندن یا تهدید
- تقویت دوستیهای سالم با همجنس بهعنوان منبع حمایت عاطفی
- فراهمکردن فضای گفتوگوی آزاد تا نوجوان احساس درکشدن و شنیدهشدن داشته باشد
چه زمانی ارتباط با جنس مخالف اشکالی ندارد؟
تحقیقات متعدد روانشناسی نشان میدهند که گرایش به روابط عاطفی و عاشفانه از دوره نوجوانی و بهتدریج در فرد شکل میگیرد. هرچند سن شروع آن متفاوت است و به عوامل مختلفی مثل نوع رابطه نوجوان با والدین، سبک دلبستگی نوجوان، میزان عزتنفس و احساس ارزشمندی، نقش رسانهها و غیره بستگی دارد.
طبق مطالعاتی که در سایت Paw Research Center منتشر شده، اولین روابط عاشقانه معمولا در اوایل تا میانه دوره نوجوانی (یعنی 14-15 سالگی) شکل میگیرد و با افزایش سن، این روابط بیشتر میشود.
بنابراین از نظر علمی، سن مناسب برای شروع رابطه عاطفی با جنس مخالف، حدود 15 سالگی است؛ بهشرطی که نوجوان، مهارتهای اجتماعی و ارتباطی لازم را آموزش دیده باشد و نسبت به مسائل جنسی (در حد سن خودش) آگاهی داشته باشد. در ضمن، رابطه عاطفی باید با نظارت والدین (نه کنترلگری) شکل بگیرد.
اگر فهمیدیم نوجوان با جنس مخالف ارتباط دارد، چه کنیم؟
هر پدر و مادری احتمالا روزی با این موضوع مواجه میشود که نوجوانش درگیر یک رابطه عاطفی شده است. در این مواقع، مهمترین اصل «حفظ خونسردی و مدیریت آگاهانه و حمایتی» و نیز پرهیز از تنبیه و سرزنش است. شما میتوانید با رویکرد صحیح از آسیبهای جدی به نوجوان خود جلوگیری کنید و او را به مسیری صحیح هدایت کنید. نکات زیر، کمک زیادی به شما میکنند:
1_ حفظ آرامش و پرهیز از واکنشهای تند
اینکه شما در اولین برخورد چه واکنشی نشان دهید، نقشی بسیار تعیینکننده در ادامه روابط فرزندتان دارد. تهدید، تحقیر و سرزنش باعث پنهانکاری و لجبازی بیشتر نوجوان میشود. نوجوان باید احساس کند که شما نقطه امنی هستید که میتواند با او صحبت و مشورت کند.
اولین واکنش والدین بسیار تعیینکننده است. عصبانیت، تهدید یا سرزنش باعث پنهانکاری بیشتر و قطع گفتوگو میشود. نوجوان باید احساس کند هنوز امن است و قرار نیست بهخاطر احساساتش طرد شود.
2_ گفتوگوی صریح، محترمانه و بدون بازجویی
اکیدا توصیه میکنیم که از بازجویی نوجوان بپرهیزید. رفتار بازجویانه، نوجوان را در موضع لجبازی قرار میدهد و حتی ممکن است به شما دروغ بگوید. گفتوگو را با شنیدن حرفهای نوجوان شروع کنید تا به عمق رابطه، احساسات نوجوان و مقدار وابستگی پی ببرید.
3_ پذیرش احساسات و نامگذاری آنها
شما باید به نوجوان بفهمانید که داشتن احساسات به جنس مخالف، بهطور کلی، بد یا غلط نیست و نوجوان کار اشتباهی نکرده است. این کار در وهله اول از شکلگیری احساس گناه، اضطراب و سرکوب هیجانی جلوگیری میکند و باعث میشود که در ادامه راحتتر بتوانید نوجوان را به مسیر صحیح هدایت کنید.
4_ بررسی میزان درگیری عاطفی و پیامدها
این مهم است که با بررسی نشانهها بفهمید که نوجوان شما تا چه حد درگیر رابطه عاطفی شده و این رابطه تا کجا پیش رفته است؛ مثلا نشانههای افت تحصیلی، انزوا، اضطراب و تغییرات رفتاری را بررسی کنید. اگر رابطه، تمامی فکر و ذهن نوجوان را اشغال کرده باشد، نیاز به مداخلات جدیتر وجود دارد.
5_ آموزش مرزهای سالم و واقعبینانه
بههیچوجه تلاش نکنید که سریعا نوجوان را به قطع رابطه وادارید. در عوض، روی چهارچوبگذاری و تعیین قوانین و ارزشها تمرکز کنید؛ مثلا محدودیت زمانی در ارتباط تلفنی، تعیین اولویت برای درس و زندگی شخصی، آموزش حفظ حریم شخصی و نپذیرفتن فشار عاطفی. نوجوان باید یاد بگیرد که رابطه عاطفی نباید هویت او را ببلعد.
6_ تقویت زندگی فردی خارج از رابطه
برای نوجوان خود وقت بگذارید و با هم تفریحات موردعلاقه او را انجام دهید تا محبت لازم را از سمت خانواده دریافت کند. با تشویق نوجوان به انجام دادن اموری که در آنها مهارت یا استعداد دارد، عزتنفسش را افزایش دهید. هرچه رضایت نوجوان از خود و خانوادهاش بیشتر باشد، وابستگی ناسالم کمتر میشود.
7_ نظارت آگاهانه بدون نقض حریم
تمامی روابط نوجوان باید تحت نظارت شما باشد؛ اما این نظارت را بهصورت آگاهانه و غیرمستقیم انجام دهید و از کنترل افراطی، چک کردن مخفیانه گوشی یا اعمال محدودیتهای شدید بپرهیزید. چون این کارها نتیجه معکوس دارند.
8_ شناخت فرد مورد نظر
شما باید فرد موردعلاقه نوجوان خود را بشناسید تا درک بهتری از رابطه آنها داشته باشید و میزان ایمنی و سالمبودن رابطه را بررسی کنید. در ضمن، در این صورت فرزندتان و فرد موردعلاقهاش خواهند فهمید که روابطشان دارای چهارچوب و تحت نظارت شماست؛ مثلا میتوانید از نوجوان بخواهید، یک قرار سهنفره در کافه بگذارد یا از آن فرد بخواهد که ساعتی در حضور شما به منزل بیاید.
9_ مراجعه به مشاور در صورت نشانههای هشدار
اگر فکر میکنید که نوجوانتان در یک رابطه ناسالم عاطفی گرفتار شده یا این رابطه به درس و زندگیاش لطمه زده و باعث بروز افسردگی، اضطراب یا رفتارهای پرخطر شده، حتما از یک مشاور متخصص کمک بگیرید؛ البته «علاج واقعه را پیش از وقوع باید کرد» و بهتر آن است که برای آشنایی با راهکارهای جلوگیری از روابط ناسالم دختر و پسر، از قبل با یک مشاور مشورت کنید.
از کدام رفتارهای نوجوانان بفهمیم عاشق جنس مخالف شدهاند؟
تحقیقات مختلف نشان میدهند که داشتن روابط عاشقانه در دوره نوجوانی، امری بسیار رایج است. مطابق پژوهشی منتشر شده در Pubmed:
Using data from 600 adolescents (14–17 years old) Overall, 55.8% of adolescents had engaged in at least one romantic activity. More adolescents reported having gone on dyadic (42.1%) and group (37.3%) dates than had been involved in romantic relationships (32.9%).
از بین 600 نوجوان 14 تا 17 ساله، در مجموع، 55.8 درصد از نوجوانان، حداقل در یکی از فعالیتهای عاطفی شرکت کرده بودند. تعداد بیشتری از نوجوانان گزارش کردند که تجربه قرار دونفره (42.1 درصد) و قرار گروهی (جمعی از دوستدختر و دوستپسرها) (37.3 درصد) داشتهاند، در حالی که 32.9 درصد در یک رابطه عاطفی درگیر بودهاند.
منبع: Pubmed
نکته: این آمار در مورد همه نوجوانها هم صدق نمیکند. بسیاری از نوجوانان تجربه روابط جدی را ندارند و حتی در برخی کشورها نزدیک به دوسوم نوجوانان هرگز تجربه رابطه عاشقانه نداشتهاند.
دختر نوجوانی که دوست پسر دارد یا پسر نوجوانی که دوست دختر دارد، معمولا تغییرات هیجانی از خود بروز میدهد و رفتارهای زیر را از او میبینید:
- تغییرات رفتاری یا خلقی
مثال: نوجوانی که قبلا خیلی آرام بود، ناگهان هیجانزده و خوشحال از مدرسه برمیگردد یا بدون دلیل خاصی گاهی غمگین و حساس میشود.
- استفاده زیاد از تلفن یا شبکههای اجتماعی
مثال: نوجوان، پیامها یا تماسهایش را سریعا پاک میکند یا وقتی گوشیاش را چک میکند، سریع آن را کنار میگذارد.
- اولویت دادن زمان و انرژی به فرد دیگر بهجای دوستان و خانواده
مثال: نوجوان بهجای بازی یا فعالیتهای قبلی با دوستان موردعلاقهاش، بیشتر وقت خود را با شخص خاصی در فضای آنلاین یا بیرون سپری میکند و کمتر حاضر است با خانواده یا دوستانش وقت بگذراند.
- صحبت درباره فرد دیگر بهطور مکرر
مثال: نوجوان در مکالمههای روزانه، مرتبا به یک همکلاسی یا فرد جدید اشاره میکند و درباره رفتار یا کارهای او حرف میزند؛ حتی اگر شما سوالی در این باره از او نپرسیده باشید.
- تغییر در الگوهای رفتاری اجتماعی
مثال: نوجوان، سبک پوشش یا ظاهرش را تغییر میدهد تا برای فرد خاص جذابتر باشد.
برخی مواقع، نوجوان به دلیل عاشقشدن و افزایش شدید هیجانات، دست به کارهایی در رابطه میزند که او را با آسیب مواجه خواهد کرد؛ مثلا:
- اضطراب ناشی از دوری یا نادیده گرفتهشدن توسط فرد مورد نظر به دلیل وابستگی شدید عاطفی
- بیان احساسات در قالب شعر، پیامهای عاشقانه، ارسال عکسهای و ویدئوهای نامناسب یا رفتارهای نمایشی
- تمایل به افشای اسرار شخصی یا خانوادگی برای فرد مورد علاقه
- وارد شدن به روابط جنسی به دلیل جلب نظر فرد مورد علاقه؛ حتی اگر خودش تمایل نداشته باشد
کلام آخر
رابطه دختر و پسر نوجوان نباید امری عجیب و غیرمعمول در نظر گرفته شود؛ بلکه والدین باید تلاش کنند با ایجاد فضایی امن و قابل اعتماد، نوجوان را در مسیری صحیح هدایت کنند تا نوجوان بتواند احساسات خود را بهخوبی بشناسد، با هویت فردی و اجتماعی خود کنار بیاید، مرزها و حریم شخصی را درک کند و مهارتهای ارتباطی صحیح را بیاموزد.
نکتهای که اغلب والدین فراموش میکنند و باید آن را مد نظر قرار دهند، این است که سن آغاز رابطه برای هر فرد متفاوت است و عدد بهتنهایی تعیینکننده بلوغ نیست. بلوغ عاطفی، جنسی و جسمی برای افراد مختلف در سنین متفاوت شکل میگیرد که به عواملی مثل ارتباط با خانواده، تجربه عاطفی نوجوان، محیط دوستان و غیره بستگی دارد. اگر والدین با نظارت مستقیم و آگاهانه، مسیر ارتباط عاطفی با جنس مخالف در نوجوانان را تسهیل و هدایت کنند، نهتنها آسیبی به او وارد نمیشود، بلکه زمینه رشد فردی و اجتماعی، افزایش اعتمادبهنفس و موفقیت افزایش مییابد.
منابع:





