یک راه حل دائمی برای تربیت؟!

مطمئنا برای همه ما به عنوان پدر یا مادر پیش آمده است که بر سر دو راهی یا حتی چند راهی قرار بگیریم و ندانیم باید چه بکنیم یا از چه راه حلی استفاده کنیم.گاهی آرزو می کنیم که کاش راه حلی دائمی وجود داشت. 

احتمالا شما هم با من هم عقیده باشید که هیچ راه حلی همیشگی نیست. گاهی یک راه حل ساده جواب میدهد گاهی مجبوریم از ترکیبی از را ه حل ها استفاده کنیم ، گاهی باید راه حل های مختلف را بیازماییم و حتی گاهی راه حل ها کاملا مقطعی هستند . به خصوص که در سنین مختلف، کودکان تغییرات زیادی می کنند. پس عاقلانه نیست که انتظار داشته باشیم راه حل هایی که برای سه سالگی مناسب بود و برای فرزندمان جواب داد ، در شش سالگی هم جواب بدهد.

فرزند من تا پنج سالگی با شنیدن جمله: ظهر، همگی استراحت می کنیم، این یه قانونه، کاملا متقاعد می شد .گاهی لازم می شد اضافه کنم برای بدنِ بچه های زیر شش سال، ۱۳ ساعت خواب لازمه . اما فرزند من در شش سالگی با این جواب ها قانع نمی شود و از من اختیار بیشتری می خواهد . برای مادریِ آگاهانه، لازم است با توجه به نیازش به او اختیار بدهم:

«دیگه به اندازه کافی بزرگ شدی، و میتونی در این مورد خودت تصمیم بگیری، اما ازت انتظار دارم آروم به کارات برسی تا مامان و بابا استراحت کنن.»

این روش پیام های زیادی برای فرزندم دارد. او با این اختیارِ کوچک، اعتماد به نفس زیادی پیدا می کند، علاوه بر این سعی می کند، طبق انتظار من عمل کند تا آبرویش جلوی من حفظ شود.

گاهی هم پیش آمده که به خاطر سر و صدایش نتوانم ظهر استراحت کنم، در این شرایط انتظارم را به طور دقیق به او میگویم:

«وقتی به من میگی من آروم بازی می کنم و تو اتاقتون نمیام، من رو حرفت حساب میکنم.»

گاهی حتی لازم می بینم فردا را اجازه بیدار ماندن به او ندهم، و وقتی با اعتراض او مواجه می شوم ، سریع جواب نمیدهم و می پرسم:

«تو فکر می کنی مامان چرا نمیذارن  بیدار بمونی؟»

 

و او معمولا می گوید:

«مامان باشه، قول میدم امروز آروم باشم، بیدارتون نمی کنم. »

و من در مقابل اصرار های او به این جمله اکتفا می کنم که:

پسرم فردا میتونم این فرصت رو بهت بدم، امروز نیاز به استراحت دارم و لازمه که حتما بخوابم.

در این روش پیام مهمی نهفته است.

رفتار تو تعیین کننده ارتباط بقیه با تو است. اگر می خواهی آزادی بیشتری داشته باشی ، باید بتوانی خودت را کنترل کنی.

اما یکی از راه های کلی که در اکثر مواقع دشوار جواب میدهد، حل تعارض است . اگر یاد بگیریم چگونه تعارض ها و اختلاف نظرهایمان را با فرزندمان حل کنیم، ارتباط بسیار زیبایی را با آنها تجربه خواهیم کرد. فرزندان ما به مرور زمان با این تکنیک ارتباط خوبی برقرار خواهند کرد و این روش سرمایه عظیمی برای زندگی فردی و اجتماعی آنها خواهد شد.

0
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.